In de afgelopen jaren hebben we vier keer vakantiewoningruil gedaan. We zijn een gezin met twee kinderen waarvan er een volledig rolstoelafhankelijk is door een spierziekte. We hadden steeds veel moeite met het vinden van een betaalbare aangepaste vakantiewoning. Of er was geen toegankelijke badkamer of slaapkamer, of we moesten allerlei hulpmiddelen zoals til lift, of douchestoel meenemen...

Via de patiëntenvereniging leerden we mensen kennen die vergelijkbare ervaringen hadden en na wat heen en weer gepraat besloten we van huis te ruilen tijdens de vakantie. We kwamen eerst bij elkaar kijken. Zo wisten we precies wat voor mogelijkheden de woningen hadden. Ook leerden we de “huisregels” kennen. Zo konden we bij de een wel en bij de ander niet roken binnenshuis. Welke spullen we wel mochten gebruiken en welke niet. Ook leerden we de huisdieren kennen waarvoor we de zorg van elkaar overnamen. Wat ook bijzonder was dat we op de hoogte werden gebracht waar en bij wie we terecht konden als er medische of verzorg technische problemen waren. Telefoonnummers van huisarts thuiszorg e.d. werden uitgewisseld.

We maakten goede afspraken. Wat is de begindatum en wat is de einddatum. Wie konden we bellen als er vragen waren betreffende de woning. We spraken af dat alles kosteloos was. Natuurlijk maakten we wel afspraken betreffende de telefoon.

Het was werkelijk waar fantastisch. We kwamen in een kant en klare woning met alles er op en er aan met alle voorzieningen die we nodig hadden om ook onze zoon te kunnen verzorgen. Geen gesleep meer met til liften douchestoelen wasbakjes. Ook konden we gebruik maken van handdoeken en beddengoed (als we ze maar wasten). We spraken ook af dat gebruik van wasmachine, droogtrommel etc. mogelijk was. Dit alles was vooral mogelijk omdat we elkaar weliswaar kort,  goed leerden kennen. Het grote voordeel was dat we allebei een gezin met een handicap hadden en dus eigenlijk al veel meer van elkaar wisten. Het bracht ons dichter bij elkaar.

Wij hebben nooit kasten, computers, of spullen achter slot gedaan. We zorgden (zij ook ) dat alles opgeruimd was en hadden een plekje gereserveerd waar we belangrijke spullen zetten. Je weet maar nooit of er iets kapot gaat. Niet achter slot, maar we wisten van elkaar dat we daar af moesten blijven. We spraken af toeristische informatie klaar te leggen voor elkaar en we hadden erbij gezet wat toegankelijk is en wat de moeite waard is.

Kortom het is de moeite waard een dergelijk vakantiewoningruil. Natuurlijk was het voor ons spannend maar Gek genoeg de ervaring “leven met een handicap” verbroederd. Dat maakt het makkelijk om elkaar te vertrouwen en het “risico”te nemen. Met enkele mensen hebben we nog steeds een goed contact.

Wij zijn vanuit Amsterdam al geweest in Alphen aan de Rijn, Texel, en Brabant. Ik raad het iedereen aan en hoop dat we gauw kennismaken met mensen die met ons willen ruilen.

Het leven met een gehandicapte is al niet altijd even makkelijk dus waarom zouden we elkaar niet steunen. We worden er allemaal beter van.

Peter van Gelder